19 juli 2014 Op een haar na…..

Helaas moeten we alweer vertrekken uit deze leuke B&B. Het laatste ontbijt is niet het beste maar wel goed te eten. Wafels met bacon, een beetje vreemde combinatie. Maar daarbij lekkere vruchten met yoghurt en heerlijke koffie. We hebben niets te klagen.
We nemen afscheid en vertrekken om halftien in de stromende regen op weg naar Mammoth Caves National Park, een afstand van ongeveer 250 km.
Hanny zit achter het stuur en via Lexington komen we op de Blue Grass Parkway, een snelweg gescheiden door een middenberm met een dip. We rijden aan de linkerkant en dan gebeurt het plotseling. Vanuit het niets schiet er ineens een auto dwars door de middenberm recht op ons af. Het is aan de snelle reactie van Hanny te danken dat we niet worden geraakt. Razend snel wijkt ze uit naar rechts en horen we dat er modder tegen onze auto aanvliegt. Je wilt er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren. En dat geheel buiten onze schuld. Voor hetzelfde geld was Hanny even met de radio bezig of wat dan ook.
Een paar honderd meter verderop stoppen we even en zien we dat er een vrachtwagen is gestopt. We gaan weer verder en stoppen bij de eerste de beste benzinepomp. Hanny staat te trillen op haar benen en moet even bijkomen. We horen van andere mensen die achter ons reden dat de vrouw die in de bewuste auto zat, oké leek en dat is wel een geruststelling.
We gaan weer verder en Hanny kruipt gewoon achter het stuur. Bij Mammoth Caves N.P. is het enorm druk. Is ook logisch want het is zaterdag. In het visitor center informeren we of er nog een plaatsje vrij is op één van de tours. Niet dus en dat is balen. Hanny zet nog een charme offensief in door te vertellen dat we helemaal uit Nederland hierheen gekomen zijn en dat we deze grotten altijd al wilden zien etc. Maar helaas, de rangers zijn niet te vermurwen. We zijn er knap pissig om. Het enige dat overblijft is de selfguided tour door een klein deel van de grot. Eerst bekijken we nog even de korte film over het in kaart brengen van het grottenstelsel, het grootste ter wereld.
Er is ondertussen al meer dan 300 mijl in kaart gebracht, ongelooflijk.
Nou de selfguided tour is gewoon een zoethoudertje voor diegenen die niet met een tour mee kunnen. Je moet er nog 4 dollar per persoon voor betalen ook en dat is ronduit belachelijk want deze tour stelt totaal niets voor.
Teleurgesteld gaan we verder naar Bowling Green. Behalve een pretpark zit hier ook het National Corvette museum, en dat gaan we bezoeken. Dit museum is gelukkig wel de moeite waard. Ik denk wel dat het museum veel extra bezoekers trekt vanwege de sinkhole die hier begin van dit jaar is ontstaan. De auto’s die in het gat verdwenen, staan tentoongesteld, en van sommige is weinig meer over dan een hoop schroot. Ik heb gelezen dat ze drie van de 8 corvettes die in de sinkhole zijn gevallen, gaan herstellen. Buiten het museum staan een aantal nieuwe modellen met de naam van de nieuwe eigenaar erbij en dat zijn echt schitterende auto’s.